Hologram

Ze draagt een ring met een maansteen,
die flonkert als je hem kantelt.
Het blauw erin is haast iets levends.

Ze heeft het over E. du Perron,
hoe hij zijn jeugdherinneringen opschreef
toen de ramen van de wereld
collectief werden ingegooid
om in vlammen op te gaan,
een brand die nooit is opgehouden,
en een gedicht is maar
één druppel om te blussen.

Ze zegt dat over vijftig jaar
het internet niet meer bestaat,
en de hele coupé
kijkt verschrikt in haar richting.
Hobbelt dan extra zwijgend voort.

Als kind ben ik ooit bijna verdronken
in het grotemensenbad.
Sindsdien snak ik nog steeds naar adem.

Terug naar de selectie

Comments are closed.